Ik ben in een schrijfmood dus pas op, hier komt een lang verhaal
Bij reviews van producten is het belangrijk vergelijkingsmateriaal te hebben. Bij een vlieger wordt gekeken naar bouwkwaliteit, vliegsnelheid, draaisnelheid, lift, windrange etcetera, maar wat zeggen die termen op zich zonder dat je weet waarmee je vergelijkt? Vergelijk ik met een krant van 1 euro of met een superdeluxe Flysurfer van 2250 euro? Dat lijkt misschien triviaal, maar dat is wel een belangrijk aspect bij testen.
Dus in mijn review van de PKD Buster Soulfly 4.4m die ik hier presenteer wil ik eerst benoemen waarmee ik vergeleken heb. Ik vlieg al 2 jaar voornamelijk met depowers, maar van tijd tot tijd is het nog steeds leuk een fixed bridle powerkite in handen te hebben. De vliegers die ik goed ken zijn de Elliot Magma 3m, de Peter Lynn Twister 5.6, De Ozone Flow 2m en 4m en in iets mindere mate de Ozone Cult 3.5m. De kite die er het dichtste bijzit qua doelgroep en grootte is denk ik de Flow 4m. Dus ik ga de Buster in eerste instantie met de Flow vergelijken.
Het eerste grote verschil zal je bij de kassa opmerken. De Buster gaat bij VliegersEnCo voor 169 euro over de toonbank terwijl je voor de Flow 245 euro uit je beurs mag halen. Das toch 45% meer en iets om de hele review in je achterhoofd te houden. Dus bij gelijke of betere kwaliteit van PKD gaat de Buster het natuurlijk dik winnen. En mocht de Ozone beter zijn, dan blijft de vraag steeds: is het dat prijsverschil waard. Ik heb daar inmiddels zelf een mening over, maar ik besef dat dat behoorlijk subjectief is. Dus ik ga proberen om zoveel mogelijk objectieve informatie te geven en ik laat de lezer zelf beslissen.
Het eerste wat me opviel bij het openen van de doos waarin de vlieger was opgestuurd was de tas. Of beter gezegd, het tasje, of nog beter gezegd, het lapje aan elkaar gestikt stof met rits waarin de kite was verpakt. Met afstand de slechtste tas die ik ooit heb gezien voor een vlieger. Slecht gestikt en veel te klein. Het gaat natuurlijk niet als eerste om het tasje, maar dat is wel een slechte eerste indruk (en je hebt maar 1 kans om een eerste indruk te maken).
Vervolgens de kite uit de tas gewurmd en onderworpen aan een minitieus onderzoek. Waar kijken we naar? Kwaliteit van het doek, kwaliteit van de stiksels en kwaliteit van toming en lijnen. Als eerste het doek. Dat ziet er prima uit: een mooie frisse oranje met witte kleurcombinatie. Het doek ruikt nieuw maar het knispert niet meer. Dat wordt altijd genoemd maar ik begrijp niet waarom. Van mij hoeft het niet te knisperen want een knisperend doek vliegt volgens mij niet beter dan een geruisloos doek. De stiksels zien er goed uit, vanaf de buitenkant gezien. Verder zijn de meeste lussen, waaraan de toming is bevestigd, verstrekt uitgevoerd. Maar als je kijkt hoe deze verstevigingen er aan de binnenkant uitizen, dan zie je dat deze stiksels aan de binnenkant van de vlieger slordig afgewerkt zijn. De kite heeft wel nette dirt-outs om overtollig zand te verwijderen. Wat me verder opviel toen ik de kite openvouwde was de hoeveelheid toomlijnen en de lengte en dikte ervan. Als ik dat vergelijk met de Magma en de Flow dan zie ik dat elke cel van de Buster verbonden is met een toomlijn. De Elliot en de Flow hebben dat niet, maar slechts om de twee cellen een toomlijn. Blijkbaar kunnen die vliegers volstaan met minder en kortere toomlijnen. Dat betekent dat de laatstgenoemden dus ook minder luchtweerstand zullen hebben. Verder zijn de toomlijnen nogal dik uitgevoerd, zeker in vergelijking met de Flow. Dit lijkt me een beetje overkill, maar aan de andere kant: het maakt de Buster ongetwijfeld robuuster. Aan de onderkant van de toming, daar waar de toming samenkomt zijn de toomlijnen uitgevoerd met gestikte sleeves, maar de stiksels zijn al wel aan het pluizen. Mijn Magma van 2,5 jaar oud heeft heel wat meer te verduren gehad, maar die heeft dat niet. De Flow trouwens ook niet. Die heeft ook een veel dunnere toming. Weer geen groot verschil, maar het geeft wel aan waarom de Buster goedkoper is. De bouwkwaliteit is gewoon minder dan van de andere (duurdere) beginnersvliegers.
De stuur- en remlijnen van de Buster hebben geen gestikte maar geknoopte sleeves en de lijnen zelf hebben geen kleurcodering of nummering, wat op zich wel handig zou zijn voor een beginnersvlieger. Wederom keuzes van PKD die het product goedkoper maken maar een kleine invlied hebben op het vlieggedrag.
Gaan we verder weg van de vlieger, dan komen we bij de handles en kitekillers. De handles zijn vergelijkbaar met de handles van de Magma: ze voldoen maar bieden niet veel comfort. Simpele knopen in de bevestigingslijnen voor stuur- en remlijnen. Heel anders dan de Ozone handles die veel comfortabeler zijn en die een paar verdikkingen hebben in de onderste bevestigingslijnen voor de finetuning van de lengte van de remlijnen. Verder is er een vaste verbindingslijn tussen de twee handles. Bij Ozone kun je deze gewoon verwijderen, bij de Buster moet je hem doorknippen. Dan de kitekillers: bij de Buster zijn dit twee simpele stukken geweven stof met klitteband, bij Ozone (maar ook bijv. bij Peter Lynn) zijn dit netjes gevoerde armbanden die een stuk comfortabeler zijn en ook beter afgewerkt.
Al met al is me na deze eerste inspectie wel duidelijk waar het prijsverschil vandaan komt tussen deze PKD en zijn duurdere broertjes en zusjes van de concurrentie. Het is puur het verschil in materiaalkeuze, comfort en bouwkwaliteit. In vergelijking met de rest is dit toch wel de minst goede vlieger die ik onder ogen heb gehad tot nu toe. Jammer, want ik had me er wel iets meer van voorgesteld.
Toch ben ik nog niet klaar voor het finale oordeel want het belangrijkste van de vlieger heb ik nog niet getest: de vliegeigenschappen. Daarvoor moet ik wachten op beter weer: minder wind en minder neerslag.........
